Keppler en de gedwongen winkelnering

fiets-in-regenIr. Arie Keppler, directeur van de Gemeentelijke Woningdienst, was een moeilijk mens. Zoals het bijtje altijd naar de bloem vliegt, koerste Keppler steevast op het conflict af. Daar was namelijk wat te winnen. Ook om kleine zaken kon hij grote ruzie maken, getuige dit miniverhaaltje over gedwongen winkelnering.

Dit waren de regels in 1928: Von Münching levert en onderhoudt de schrijfmachines van alle diensten, verf en kwasten worden aangeschaft bij het Gemeente Magazijn, papier bij de Stadsdrukkerij en petten en vesten bij de Gemeentelijke afdeling Kleeding en Schoeisel. Keppler lapte die regels aan zijn laars. Na klachten van andere directeuren – die wel in de pas liepen – riep het college van B en W hem op het matje. Keppler stelde een uitgebreid verweerschrift op waarin hij uitlegde dat de voorgeschreven leveranciers van petten, verf en schrijfmachines niet deugden. Daar kwam nog een probleem bij: Keppler vergoedde ten dele de werkkleding van de fietsende huurophalers, wat ook al tegen de regels was. Reprimandes hielpen niet, hij ging er gewoon mee door.

Na anderhalf jaar soebatten, waarbij verzoeningscommissies werden ingesteld, wethouders er apart over vergaderden en hoge ambtenaren van de afdeling Financiën ultimata stelden (‘Onacceptabel!!’) spitste het conflict zich toe op de al dan niet uniforme kledij van huurophalers. Keppler stond pal voor deze kwetsbare groep: ‘Het verdient alleszins aanbeveling, dat de jeugdige fietsjongens en eventueel de kasloopers in behoorlijk tenue hun werk verrichten en niet in heterogene kleedingstukken van dikwijls inferieure soort. De fietsjongens van de Afdeeling Expeditie ten Stadhuize dragen vermoedelijk om dezelfde reden uniformkleeding, terwijl nog opgemerkt kan worden, dat deze kleeding de jongens beschut als zij in weer en wind en soms met hevige koude per fiets zich naar Oostzaan, Nieuwendam en in het algemeen naar de peripherie van de stad moeten begeven.’

Het conflict eindigde met een sisser: de ‘Commissie voor de Uniformkleeding’ ging met Keppler praten over een redactionele aanpassing van oude besluiten. Keppler leek daarmee het pleit te hebben gewonnen maar hij verloor intussen veel krediet bij zijn superieuren en collega-directeuren. Ze zouden hem zeven jaar later met graagte in de steek laten.

 

 

Email this to someoneTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Facebook

Geef een reactie